Moje nie moje #3

1 comment
Dziś jeszcze raz podzielę się dziełem wybitnego autora, niewiele dokładając od siebie. "Rok 1984" przyniósł co najmniej kilka cytatów godnych umieszczenia w Moje nie moje, ale żeby nie zrobić z tej serii kącika fanów Orwella, wrzucam coś z "Roku 1984" po raz ostatni. No może do recenzji się wplącze jeszcze kilka zdań.

Te parę zdań to jeden z najbardziej refleksyjnych momentów książki. Całą tę powieść starałem się czytać, porównując ją równolegle z rzeczywistością. Wiele rzeczy wygląda podobnie, wiele działań można ze sobą skojarzyć. Dobra, wystarczy, bo zespoileruję wszystko, co jest w recenzji. Miłej lektury.

Prowadząc z nią rozmowy uzmysłowił sobie, jak nietrudno jest udawać wierność ideologii, o której nie ma się bladego pojęcia. I rzeczywiście partyjny światopogląd najłatwiej dawał się wpoić ludziom o zbyt ograniczonej inteligencji, aby go mogli pojąć. Bez protestu akceptowali nawet najjaskrawsze wypaczenia rzeczywistości, bo nie rozumieli w pełni potworności tego, czego od nich żądano, a ponadto zbyt mało interesowali się aktualnymi wydarzeniami, aby zdawać sobie sprawę z grozy sytuacji. Niewiedza pozwalała im zachować zdrowe zmysły. Przełykali wszystkie kłamstwa, i to bez najmniejszego dla siebie uszczerbku, bo przelatywały przez nich - nie strawione - niczym kamyki przez układ pokarmowy ptaka.
George Orwell - Rok 1984 
Next PostNowszy post Previous PostStarszy post Strona główna

1 komentarz:

  1. Z tej samej książki, w mojej opinii inna, cenna i wartościowa myśl:

    "Może, to czego człowiek pragnie najbardziej, to nie tyle być kochanym, ile rozumianym?"

    OdpowiedzUsuń