Nic ponad ciebie

3 comments
Nie była taka ciężka, nawet powiedziałbym lekka. Ostatnie kilka kroków. Pozbyłem się jej. Powiedziałem ostatnie trzy słowa, odwróciłem przez plecy i poszedłem w swoją stronę. Już nigdy jej nie zobaczę. Ale ona mnie zapamięta. Jeśli tylko jest w stanie, to zapamięta.

Nie wiem, od jak dawna tu jesteś, ale dziś nie napiszę chyba niczego nowego. Mógłbym zatytułować to "Credo", "Wyznanie", "Most important thing" albo jakoś inaczej, równie banalnie. Ale zatytułowałem tak, jak widzisz. A co, niech i Tobie będzie miło. Naprawdę. Naprawdę, nie żartuję. Chcę, żebyś czuł się dobrze. Lub czuła.
W końcu nie ma niczego piękniejszego na świecie od ciebie. Tak! Na całym świecie nie ma niczego piękniejszego! Jest tylko trochę podobnych, jakieś 7 miliardów. Przecież jesteś Nim*. Człowiekiem.

Nie ma niczego wspanialszego w życiu od Człowieka. Nikt nie daje takiej radości i dlatego też nikt nie może tak zranić. Człowiek. Najdoskonalszy z obecnych tutaj. Ciałem i duchem. Doprawdy nie wiem, dlaczego sami sobie chcecie odebrać godność. Nie wiem, dlaczego tak często zniżacie siebie samych do rangi zwierząt. [Forma czasownika nie jest przypadkowa.] Urodziłeś się najlepszym stworzeniem, jakim tylko mogłeś - Człowiekiem! 

Współczuję tym, którzy mówią, że zwierzęta są lepsze od ludzi. Naprawdę.
1. Albo mają ku temu powody, więc naprawdę coś złego musiało się wydarzyć w ich życiu.
2. Albo są głupi, więc szkoda, że nie są mądrzy.

Nie chce mi się rozwodzić i tłumaczyć, że nie jestem wrogiem zwierząt. Nie jestem wrogiem zwierząt. Jestem miłośnikiem ludzi.

I pewnie się zastanawiacie po co ten wstęp. To o starszej pani i jej walizce. Z życia [dzisiaj] wzięte. Nie wiecie nawet, ile radości płynie z uśmiechu siedemdziesięciolatki. To lepsze od kasy, wygranych i zestawów gier + konsola gratis. To jak wygrać życie, albo chociaż jego kawałek. To jak twój uśmiech. I nie ma nic ponad niego. Nic ponad ciebie.

Jesteś wspaniały. Jesteś wspaniała. Urodziłeś się Człowiekiem. To dobry powód, by być nim przez całe życie.

Czy te oczy mogą kłamać?
Źródło: Flickr
*pisownia wielką literą nie jest omyłkowa
Next PostNowszy post Previous PostStarszy post Strona główna

3 komentarze:

  1. Piękne. Zarówno przemyślenie, jak i świadectwo życia. Ot tak - w codzienności zachować się godnie, jak przystało na Człowieka. Wykorzystywać każdą małą szansę na pomnażanie dobra.

    OdpowiedzUsuń
  2. i uśmiech od razu się pojawia :)

    OdpowiedzUsuń
  3. aż się łezka zakręciła. najlepsze, motywujące :)

    OdpowiedzUsuń